Interview minister

Bruno Bruins

‘Artsen helpen patiënten straks vooral om zelfstandig keuzes te kunnen maken’

De visie van minister Bruno Bruins op Samen beslissen

Als minister voor Medische Zorg en Sport is Bruno Bruins verantwoordelijk voor de stimuleringsregeling Transparantie over de Kwaliteit van Zorg, waarmee de 7 voorloper projecten uit 2016 zijn gefinancierd. Speciaal voor deze Samen beslissen e-zine, zet de bewindsman zijn kijk op Samen beslissen uiteen. “De rol van de overheid is om de goede voorbeelden te delen.”

Waarom is transparantie in de zorg belangrijk?

“Als patiënt wil je weten wat je medicijnen kosten, welke zorgverzekering het beste bij je past, welke behandelmogelijkheden er zijn en welke zorgverleners die behandeling kunnen geven. Om te zorgen dat informatie in de spreekkamer beschikbaar en toegankelijk is, wordt meer samenwerking gezocht tussen patiënt, arts en zorgverzekeraar. Er wordt bijvoorbeeld ook besproken wat na een operatie van belang is voor de patiënt, zodat zijn kwaliteit van leven verbetert. In 2022 moet voor 50 procent van de ziektelast uitkomstinformatie beschikbaar zijn. Dit betekent dat patiënten toegang hebben tot de informatie en samen met de arts kunnen kijken waar behoefte aan is.”

‘Patiënten moeten toegang hebben tot de informatie en samen met de arts kijken waar behoefte aan is.’

Welke bijdrage levert Samen beslissen aan het vergroten van die transparantie?

“Het belangrijkste is dat de patiënt voldoende informatie heeft over zijn eigen behandeling. Eigenlijk trekken arts en patiënt samen op. De ene patiënt wil na een behandeling weer een stuk kunnen lopen, een ander wil intensief kunnen sporten. Om daarachter te komen is voor de zorgverlener van belang: hoe voer je een goed en open gesprek? Hoe zorg je ervoor dat patiënten begrijpen wat er wordt gezegd? Transparantie van informatie zorgt ervoor dat beide partijen het gesprek goed kunnen voeren met elkaar en beter begrijpen wat er speelt. De patiënt weet dat er wat te kiezen valt en kan door de transparante informatie beter een keuze maken. De arts beseft dat er bij de patiënt misschien andere zaken spelen dan hij denkt.”

Heeft u een persoonlijke ervaring met dit onderwerp?

“Tijdens mijn werkbezoeken vraag ik regelmatig wat verpleegkundigen en dokters doen om de patiënt bij de behandeling te betrekken. Een mooi praktisch voorbeeld van de patiënt meer regie geven zag ik laatst in het Haga-ziekenhuis. Daar krijgen patiënten een schema, waarin staat wanneer de arts aan hun bed komt. Dat geeft ze houvast.”

Wat moet de rol zijn van de overheid bij het bevorderen van Samen beslissen?

“Een rol voor de overheid is om de goede voorbeelden te delen. Daar zijn er al veel van, zoals het Universitair Medisch Centrum Groningen, waar samen met patiënten en hun naasten een persoonlijk behandelplan bij benauwdheidsklachten wordt opgesteld.”

‘Het gesprek gaat niet alleen over wat de arts allemaal kan, maar ook over wat de patiënt wíl.’

Uw ministerie investeert miljoenen om de beweging van Samen beslissen en transparantie in de zorg te stimuleren. Welke accenten wilt u leggen?

“Het is enorm belangrijk dat patiënten daadwerkelijk erváren dat het er echt toe doet wat zij belangrijk vinden in de kwaliteit van hun leven. Het gesprek gaat dan niet alleen over wat de arts allemaal kan, maar ook over wat de patiënt wíl. Hoe kan de patiënt bijvoorbeeld thuis worden geholpen zodat hij niet naar het ziekenhuis hoeft? Hoeveel risico vindt hij acceptabel en wat zijn de belangrijkste overwegingen om een operatie wel of niet te ondergaan? Dit soort vragen leeft ook bij de arts, die graag optimale zorg levert voor individuele patiënten. In ziekenhuizen wordt dit gesprek daarom uitgebreid gevoerd.”

Stel, ik ga over 5 jaar naar een dokter. Wat is er dan veranderd aan het gesprek in de spreekkamer?

“Het gesprek tussen jou en de arts is dan meer gericht op jouw specifieke situatie. Je verwachtingen komen aan bod, de dokter vraagt nadrukkelijk naar je wensen, naar wat belangrijk is in je leven en of er omstandigheden zijn waarmee rekening moet worden gehouden. Ook na de operatie of behandeling moeten artsen patiënten beter blijven volgen. Artsen helpen patiënten straks dus vooral om zelfstandig keuzes te kunnen maken.”